Skala Głębokości Dysfagii

W diagnozie i terapii zaburzeń połykania istotna jest właściwa ocena skali problemu, gdyż ona determinuje postępowanie z pacjentem. Przeglądając literaturę na temat dysfagii, trafiłam na bardzo dobre narzędzie do oceny stopnia nasilenia dysfagii. Funkcjonuje ono pod nazwą Swallowing Rating Scale (SRS), została opracowana przez American Speech-Language-Hearing Association. Artykuł na temat dysfagii i tej skali można znaleźć na stronie eMedicine. Ja posługuję się tą skalą na co dzień w pracy. Zapoznałam z nią również lekarzy, z którymi pracuję i muszę przyznać,że znacznie ułatwiło nam to rozmowy na temat dysfagii.  Ostatnio troszkę dostosowałam tę skalę do swoich potrzeb, umieściłam wszystkie dane w tabeli i dodałam dodatkową rubrykę-zalecane postępowanie przy karmieniu. Mając taką "ściągawkę" łatwiej jest prowadzić terapię pacjenta. Mam nadzieję, że dla Was również będzie pomocna.

Stopień dysfagii	Opis funkcji	Zalecane postępowanie przy karmieniu pacjenta
0	Pacjent nie może być testowany	Pacjent karmiony przez sondę, bezwzględny zakaz podawania pokarmów doustnie
1	Połykanie niefunkcjonalne	Pacjent karmiony przez sondę, bezwzględny zakaz podawania pokarmów doustnie
2	Połykanie możliwe, ale zdezorganizowane i/lub opóźnione, nie zapewniające zaspokojenia potrzeb pokarmowych	Pacjent karmiony przez sondę, podjęcie prób karmienia doustnego tylko wtedy, gdy pacjent potrafi kaszleć na polecenie, zastosowanie adaptacji posturalnej, dostosowanie konsystencji pokarmów
3	Połykanie zaburzone, niemożliwe zaspokojenie potrzeb pokarmowych, potrzebna pomoc przy jedzeniu	Pacjent karmiony przez sondę, podjęcie prób karmienia doustnego tylko wtedy, gdy pacjent potrafi kaszleć na polecenie, zastosowanie adaptacji posturalnej, dostosowanie konsystencji pokarmów
4	Zaburzenia połykania, ale możliwe jest zaspokojenie potrzeb żywieniowych, chociaż wymagana jest kontrola wykorzystania technik wspomagających	Możliwe podawanie pokarmów drogą doustną, zastosowanie technik adaptacji posturalnej i konsystencji pokarmów, pacjent może jeść  sam, wskazany dozór pacjenta przy posiłkach
5	Połykanie funkcjonalne, możliwe zaspokojenie potrzeb żywieniowych, chociaż potrzebne jest użycie technik samokontroli, pacjent może sporadycznie potrzebować wskazówek i odpowiednich technik karmienia	Możliwe podawanie pokarmów drogą doustną, zastosowanie technik adaptacji posturalnej i konsystencji pokarmów, pacjent może jeść  sam, wskazany dozór pacjenta przy posiłkach
6	Połykanie funkcjonalne przez większość czasu, chociaż sporadycznie mogą zdarzyć się drobne nieprawidłowości, czynność jedzenia może wymagać dłuższego czasu	Pacjent może samodzielnie spożywać posiłki, okresowo wskazana kontrola w czasie jedzenia
7	połykanie w normie w każdej sytuacji	Pacjent samodzielny przy posiłkach